Espen Tørset blogger på Nabonytt

Det er spesielt ei sak det er knytta stor spenning til før kveldens kommunestyremøte. No skal endeleg vedtak bli fatta i den omstritte «Børsøra-saken». I korte trekk er innstillinga frå Plan- og miljøutvalet (24.4.2012) at reguleringsplanen skal tillate to hus i det aktuelle området.

Vi i SV har heile tida vore i mot å tillate to hus i det aktuelle området, da det utløyser unødvendige store naturmessige inngrep (fylling). Allereie i 2003 gjekk vi i mot dette, og vi har fremma forslag om å tillate berre eit hus utan fylling kvar gong saka har vore opp til behandling.

Det er viktig med fortetting i buområda i Børsa og Buvika, og vi har behov for fleire tomter å byggje hus på. Men vi har andre område som passar betre til dette formålet. På Børsøra må det omfattande utfylling av steinmassar til, før ein kan byggje hus nummer to. Er det verkeleg nødvendig?  Børsøra er jo ei perle som betyr mykje for dei som bur i bygda, og det er politikarane sitt ansvar å ta vare på det særpreget som dette området har. 

Saka har naturleg nok utløyst eit stort engasjement blant naboar og andre samfunnsinteresserte. Korleis kan ein tillate slike endringar akkurat her? Men mange av dei som har vore med i høyringsrundane, kjenner på at politikarane ikkje har høyrt på kva dei har å seie. Har dei bestemt seg på førehand? Er ei høring berre eit spel for galleriet? Dette er med på å bidra til at stemninga dessverre ikkje blir særleg god. Ein får håpe at alle etter kvart klarer å sjå framover når vedtaket er fatta. Vi skal leve saman etter dette også.

SV vil i kommunestyret på nytt fremje eit forslag om å berre tillate eit hus på området. Dette forslaget vil nok ikke bli støtta av fleirtalet. Dermed ligg det an til at det no blir lagt til rette for to hus på Børsøra 10-12.

Her kan du lese sakspapira: http://www.skaun.kommune.no/kommunestyret-saksdokumenter-2012.5007173-234775.html

Fredag kveld, og ein ligg og sløvar på sofaen. Det er artig å tenkje tilbake på det ein har gjort i veka som har gått, og at det no snart tar av med alle dei prosjekta eg er med på.

Enno har eg ikkje komme ordentleg i gang med leiarvervet i Plan- og miljøutvalet. Første møte er tysdag 15. november. Men allereie er folk ivrige med spørsmål og kommentarar til aktuelle saker. Og det er bra! Eg gler meg til å ta fatt på dette vervet. Plan- og bygningslova er omfattande, og eg veit læringskurva blir bratt.  Det skal bli spennande å  dele synspunkt og innspel med andre politikarar og interesserte.

Som redaktør i Jul i Trøndelag har julehøgtida vore ein del av livet mitt i fleire månader allereie. Eg trur det blir eit godt produkt i år og. No er det innspurt. 20. november er bladet i sal. Artiklar av til dømes Andreas Lunnan, novelle av Ingelin Røssland, kryssord, barnesider og intervju med Nils Arne Eggen er noe av det lesarane kan kose seg med når julefreden senkar seg.

Eggkleiva mannskors førjulsshow er no berre fire veker unna. For tida er tekstpugging det viktigaste. Mange nye nummer skal vere med, og tida er knapp. Herlig å tenkje på at billettsalet går godt. Dette er eit produkt som mange tydelegevis ønskjer å oppleve, og det gjer oss audmjuk og glad. Årets gjesteartist, Elg, vil heilt sikkert gi alt på scenen. Dei som har opplevd han live, veit at det berre må bli bra!

Mannskoret er klare for nye sprell.

Musikk er livet. Gjengen i Villa Grønnsofan blir som smågutar igjen når vi treffes for å spele og slenge drit. Sist tysdag hadde vi øvingskveld, og no byrjar reportuaret å bli klart til spelejobben i Skaun samfunnshus 10. desember. Då håpar vi folk kjem på pubkveld. Det blir i alle fall musikk for ein kvar smak!

Som sagt i overskrifta: Det er no det tar av. Sjølv om vi no går inn i vinter- og mørketid, er det så mykje å sjå fram til. For oss kultur- og samfunnsinteresserte står høgdepunkta i kø!

Kvifor i all verda skal eg bruke tid på å lese ein biografi på over 600 sider om ei nesten gløymt kvinne som levde for 100 år sidan? Jo, dama var helt rå!

I Hulda Garborg. Nasjonal strateg har Arnhild Skre laga eit spennande og fargerikt portrett om ei kvinne som la ned ein uvurderleg innsats for norsk kultur. Denne innsatsen ber fruktar også i dag. Hulda Garborg (1862-1934) var oppteken av å verne om dei norske folkedansane, og ho laga drakter som var fine og danse desse dansane i. Desse draktene var inspirert av gamle folkedrakter, og dette vart startskotet for vår flotte bunadstradisjon. Berre det er verdt ein plass i vår historie, spør du meg! 

I 1912 var Hulda Garborg med på å grunnleggje Det Norske Teateret, og ho var den første styreleiaren der. I 2012 markeres 100-årsjubileet, så då får nok Garborg litt fortent heider får vi håpe.

Hulda Garborg var gift med den meir kjente Arne Garborg, og saman kjempa dei for norsk nasjonsreising og ikkje minst målsaka. Ho var ein allsidig forfattar, som vart mykje lese i samtida. I dag er ikkje forfattarskapen hennar særleg kjent, men etter å ha lese denne biografien, ser eg fram til å lese både hennar bøker og dei av Arne Garborg som eg enno ikkje har vore borti.

I denne biografien blir vi godt kjent med begge desse to viktige forfattarane, og boka føyer seg godt inn i rekka av dokument som seier noko viktig om kvifor vårt land er blitt som det er. Og det er spesielt imponerande når ein tenkjer på at Hulda Garborg var ei kvinne, og at ho dermed måtte bryte barrierar for få lykkes med sine prosjekt.

Arnhild Skre målar med brei pensel, og ho turnerer all informasjon med å skrive lettfatteleg og godt. Eg er imponert.

Hulda Garborg. Nasjonal strateg ser skummel ut med sin fysiske storleik, men innhaldet veks langt utover denne storleiken og eg er sikker på at alle som har eit snev av interesse for norsk nasjonsbygging finn denne biografien interessant.

Så langt er dette heilt klart årets norske biografi!

Kristin på Husaby ønskjer ein betre samarbeidsavtale med Skaun kommune enn det dei har i dag. Det bør dei få.

Dagens avtale går ut i desember 2011. Der står det at kommunen no støttar Kristin på Husaby med 200 000 kroner årleg i driftsstøtte, samt med ein underskotsgaranti på 100 000 kroner. Når dei no søkjer om ein forlenga samarbeidsavtale, ønskjer kulturfestivalen å auke ramma til 400 000 kroner. Alt i driftsstøtte.

Dette håpar eg politikarane i Skaun er einige i. Kristin på Husaby, med dagleg leiar Peer Taraldsen i spissen, har dei siste åra klart å lage ein festival med særs god kvalitet, sjølv om ressursane har vore få. Taraldsen har gode kontaktar i kultur-Noreg, og det er viktig når kontraktar skal forhandlast fram. Såleis har han skaffa oss konsertopplevingar som vi elles berre kan drøyme om. I ein normal verden, ville ikkje festivalen hatt sjansen til å hente artistar som Mari Boine og Jan Eggum. Når vi veit at prisar på artistar og varar i framtida vil auke, må også Kristin på Husaby følgje med på utviklinga. Den gode jobben som organisasjonen så langt har lagt ned, må ikkje bli ei sovepute for kommunen.

For å sikre ein tryggleik i organisasjonen og for at styret og komiteane skal vite kva dei kan halde seg til i framtida, må kommunen kjenne sitt ansvar. I staden for å bruke mykje tid på å forhandle med sponsorar og elles ikkje vite korleis økonomien blir rundt neste sving, kan dei som styrer med festivalen bruke tida på å lage ein så god festival som mogleg for innbyggjarane i kommunen vår.

Kristin på Husaby har ei viktig rolle i folks medvit, og «kristinhelga» er eit årleg høgdepunkt for både store og små. Ingen ønskjer vel at kvaliteten på festivalen skal forringast? 

I tillegg må ein huske på at i 2013 er det hundre år sidan skotet i Buvika, og om Skaun kommune ønskjer at Kristin på Husaby på nytt skal sette opp spelet som var ein slik suksess i 2007, må det følgjast opp med pengar. Dette er ei nasjonal hending, og det vil vere naturleg at kommunen gjer ein ekstra innsats i samband med hundreårsmarkeinga. Derfor treng Kristin på Husaby all den støtte dei kan få!

Fredag kveld vart det klart: SP fortsett med ordføraren, Buviklista fekk varaordføreren, og dei har med seg SV og KrF i konstellasjonen. I tillegg er FrP med i eit valteknisk samarbeid for å sikre posisjonane. Ein ser på kommentarane i diverse nettstadar at denne skilnaden ikkje har komme fram. FrP er framleis ikkje for eigedomsskatt, om nokon trudde det!

For SV vart dette eit godt resultat. Vi har fått gjennom alle dei viktigaste krava frå programmet vi gjekk til val på. Utbygging av Børsa skole har no førsteprioritet. Det er naudsynt, og det hastar! I 2012 er prosjektet på plass i investeringsbudsjettet. Eigedomsskatten blir gjenninnført i Skaun for å få dette prosjektet i gang. I tillegg er tida no inne for å auke ressursane til skolane våre. Dette vil seie at med SV i posisjon, vil rammetimetalet på skolane auke. Målet er å nå talet på 20 elever per lærar i løpet av denne fireårsperioden. Å leggje ned skolar, er uansett ikkje aktuelt før nye skolebygningar er på plass.

Politikk handlar om ein ting: Å få gjennomslag for det ein gjekk til val på. Med denne politiske plattformen, er vi no på rett veg. SV fekk også gode posisjonar, noko som er viktig i arbeidet med å lykkes i politikken. Formannskapsplass og sentrale posisjonar i utvala, må seies å vere meir enn forventa etter måndagens val.

Nabonytt skyldar oss for å berre tenkje geografi og for svik. Dette handlar ikkje om geografi. Dette handlar heilt enkelt om å vere i den konstellasjonen vi får gjennom politikken vår. SV har ikkje svikta nokon. Det er direkte feil at vi trakk oss frå eit samarbeid med AP, H og KrF.

Vi er enno veldig ueinige med FrP om den politiske kursen, slik vi er til dømes med Høgre, og det vil vi nok vere i all framtid. Når vi likevel landa på å vere med på eit valteknisk samarbeid med FrP, handlar det om at vi no har sjansen til å gjennomføre god SV-politikk i heile kommunen. Det kallar eg ikkje svik, men rett og slett godt politisk arbeid!

Det spissar seg til i valkampen, spesielt på nasjonalt plan. Her i Skaun er dagane før eit val som vanleg ganske så fordrageleg. Likevel er det tydeleg at formuleringane blir kvassare og ein prøver å gjere seg så lekker som mogleg ovanfor velgjarane, jo nærmare valdagen ein kjem.

Eg har ikkje noko behov for å love verken gull eller grøne skogar. Verken luftslått eller signalbygg vil bli realisert i Skaun i åra som kjem. Og pengesluk som Høgsetåsen har eg liten sansen for. Lovnaden må vere å ta velgjarane på alvor, og å prøve vere ein tilgjengeleg og lydhør politikar.

Eit kontroversielt tema er eigedomsskatt. Det beste er sjølvsagt å unngå å påleggje innbyggarane denne avgifta. Men skal vi få til dei investeringane som no er nødvendige, trur eg vi er avhengige av denne skatten for ein periode. Bygging av ein ny Børsa skole må no prioriterast, og det kostar. Etter kvart tvinger det seg også fram bygging av nye omsorgsboligar, og det er heller ikkje gratis. Eigedomsskatt kan altså for ein periode vere ein del av nøkkelen for å framskynde desse prosjekta.

Og ting heng saman. Det er liten vits i å diskutere skolestruktur utan å sjå om ein har pengar til å investere i til dømes ny skole i Børsa. Ingen skolar kan leggast ned før ein gjer noko med bygningane ein skal bruke vidare.

Eg håpar uansett at debatten om innhaldet i Skaunskolen held fram i åra som kjem. Det er det som skjer i klasserommet og i skolegarden som er viktig. I partileiardebatten på NRK1 fredag kveld, fekk vi høyre at alle parti i hovudsak er einige om at det gjeres mykje bra i den norske skolen. Og i Skaun, som i resten av landet, har vi veldig dyktige lærarar som kvar dag gjer ein kjempejobb med elevane. Politikarane sin hovudoppgåve er å heile tida arbeide for at ressursane strekk til. Dessverre er vi ikkje gode nok på dette området per i dag. Store gruppestorleikar gjer det vanskeleg for læraren å møte kvar enkelt elev godt nok.

Færre elevar per lærar må derfor vere det viktigaste satsingsområdet for Skaunskolen dei neste fire åra.

Ein annan ting eg gjerne vil diskutere med skolefolket i kommunen, er om det snart er på tide å gjeninnføre skolesjefen igjen. Eg er klar over at dette bryt med tonivåmodellen, men kanskje kan så store sektorar som skole og omsorg vere tent med å ha eigne leiarar som har det overordna omsynet. I skolen kan dette vere med på å frigi tid til rektorane, slik at dei heller kan bruke tida si på pedagogisk utviklingsarbeid og ikkje minst bli meir synleg i skolekvardagen. Eg trur dette kan vere eit grep som kan gjere skolane våre enda bedre.  Men også her er eg open for gode innspel!

Til slutt vil eg seie at alle må bruke stemmeretten sin. Eit velfungerande demokratisk samfunn kan ein aldri ta for gitt. Ta ansvar. Godt val!

Noko av det som gjer meg mest stolt av å vere skauning, er kulturlivet. Og da tenkjer eg både på idrett og musikk, smal og brei, høg og låg, store og små, og ikkje minst på all den frivillig innsats som legges ned av dyktige sambygdingar. Utan dugnadsgjengen stoppar Skaun opp. Ingen idrettsarena, konsertscene eller klubb kan drivast utan at frivillige er med og tar i eit tak.

I månaden som gjekk fekk vi tre døme på opplevingar som ikkje hadde vore mogleg om ikkje skauningane hadde tatt kvar si tørn for å få det heile til å gå rundt. Kulturfestivalen Kristin på Husaby, Stine Kufaas-lekene og Skaun Cup markerer noko av bredda i kulturlivet i Skaun. Her stimuleres det til grasrotaktivitet, samstundes som ein legg til rette for at skauningane kan få smake på litteratur og musikk av godt nasjonalt merke i heimbygda si.

 
Jan Eggum vitja Skaun under Kristin-helga.

Året rundt har vi slike treffpunkt i alle delar av kommunen vår, og det skal vi vere stolte av! Men vi må huske på at kulturell aktivitet ikkje kjem av seg sjølv, og her må Skaun kommune vere med og støtte opp. Forutsigbare vilkår og langsiktige mål er naudsynt. Det er viktig at vi har ein kommune som legg til rette for og stimulerer til vidare frivillig arbeid. 

Frå Skaun Cup.

Å investere i kultur er ei investering i folket som bur i bygda vår. Dette bør vere ei primæroppgåve for Skaun kommune. Ein god kulturpolitikk er god eldrepolitikk, ungdomspolitikk, skolepolitikk, omsorgspolitikk, barnehagepolitikk… Ja, du skjønner kva eg meiner!

Eg har no i fire år heldt meg til observatørrolla til det politiske livet i Skaun. Det kan vere fristande å sitte på gjerdet å kritisere og berre rakke ned på dei prioriteringane som posisjonsgruppa (SP, H, KrF, FrP) har gjort og enno gjer i kommunestyret. Det ser eg på som lite fruktbart, og eg trur folk er lei av politikarar som berre kranglar. Vi som no har sagt oss villig til å stille til kommunestyreval den 12. september, må heller fokusere på kva vi sjølv vil prioritere i dei neste fire åra.

Ei gruppe vi i Skaun SV meiner no må prioriterast høgt, er ungdommane våre. Klubb 1 ligg i dag brakk. Slik kan vi ikkje ha det! Vi må få i gang klubbtilbodet, først i dei noverande lokala på ungdomsskolen, og etter kvart i meir eigna lokale. Kanskje kan innkjøp av brakker vere eit alternativ? Kan dei brakkane som i dag står på Børsa skole, men som forhåpentlegvis snart blir erstatta av ein ny skole, brukast? Her trur eg vi kan finne gode løysingar, men det hastar.

Skaun SV meiner i tillegg at ein ungdomsskoordinator i kommunen bør vurderast. Denne personen vil dagleg arbeide for ungdommane si sak, for dei er for viktige til at vi kan gløyme dei! Skaun kommune kan da betre legge til rette for at både organisert og uorgansiert ungdom får positive fritidsaktivitetar å vere med på.

Ein ungdomskoordinator skal også sørge for at ungdomsrådet igjen blir ungdommens talerør. Eit ungdomsråd vil vere kraftsenteret for ungdommane våre i Skaun!

Ein lang og herleg sommarferie er over og vi nærmar oss ein haust som vil by på mykje spennande. Kulturopplevingar som tilhøyrar og utøvar, fotball, bokhaust, skolekvardag, kyrkjeval og ikkje minst kommuneval er noko av det som vil prege nokre innhaldsrike månader fram mot jul.

Dette vil vere ein blogg som vil ta opp mange tema, alt etter kva som dukkar opp. Fram mot kommunevalet 12. september vil eg prøve å skrive litt om kva eg meiner Skaun kommune bør prioritere i dei neste åra.

Kom gjerne med spørsmål og kommentarar!

Eit høgdepunkt i sommar: Islandtur!